เอนทรีแรก
 
จุดประสงค์ที่ทำบล็อกนี้

ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าควีนซ์ชอบการ์ตูนมากๆค่ะ >_< ไม่ว่าจะเป็นมังงะหรืออนิเมะ
ควีนซ์เป็นเด็กสมัยที่ช่องเก้าการ์ตูนตอนเช้ายังดัง จำได้ว่าในปี 2003 (ตอนนั้นยังอยู่่ประถมอยู่เลย) ต้องมานั่งรอดูช่องเก้าตอนเช้า ถึงกับตื่นเช้าเท่ากับเวลาไปโรงเรียนเลยนะคะ!
ควีนซ์ชอบดูการ์ตูนมาตั้งแต่เด็ก แล้วก็แอบเขินทุกครั้งเวลาตัวการ์ตูนที่ชอบออกมา อิอิ >///< แล้วคนที่บ้านก็ชอบล้อด้วย
 
พอโตขึ้นมาหน่อยสมัยมัธยมต้นควีนซ์ก็ได้เริ่มอ่านหนังสือการ์ตูน ที่บ้านควีนซ์ไม่ชอบให้ซื้อการ์ตูนมากๆ เลยไม่มีโอกาสได้ซื้อเลย แล้วอยู่มาวันหนึ่งควีนซ์ก็ได้ไปยื้มหนังสือการ์ตูนของเพื่อนมาอ่าน เป็นเล่มที่ควีนซ์ อยาก-อ่าน-มาก แต่ก็ไม่ได้ซื้อเพราะกลัวโดนว่า แถมเพื่อนคนนี้ก็ไม่สนิทกันอีกต่างหาก จะขอยืมไปเรื่อยๆก็ไม่ได้ (การ์ตูนเรื่องนั้นในสมัยนั้นเป็นการ์ตูนผู้ชายที่ออกมาเรื่อยๆทุกอาทิตย์ ตอนนี้การ์ตูนเรื่องนั้นจบแล้วค่ะ) แถมเพื่อนควีนซ์คนนี้ยังซื้อนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ทุกสัปดาห์อีก เรียกได้่ว่าเป็นโอตะคุตัวยง
ควีนซ์เลยแก้ปัญหาด้วยการ... อ่านการ์ตูนทางเน็ต!
 
สมัยนั้น (ประมาณปี 2007) เว็ปอ่านการ์ตูนในเน็ตยังไม่แพร่หลาย เว็ปไทยก็ไม่ค่อยมีเท่าไหร่ ควีนซ์เลยต้องอ่านแบบเป็นภาษาอังกฤษ (หมดหวังกับภาษาญี่ปุ่น เพราะไม่รู้อะไรเลย ;___;)
ควีนซ์ไม่ใช่คนที่เก่งภาษาอังกฤษแบบโดดเด่น สมัยนั้นก็พอๆกับเพื่อนๆ คืออ่านๆไปได้แบบงูๆปลาๆ
พอเริ่มอ่านการ์ตูนภาษาอังกฤษเองตอนมัธยมต้นก็เหมือนกับกระโดดลงทะเลทั้งที่ว่ายน้ำเป็นแค่ท่าลูกหมาตกน้ำ แต่ควีนซ์ก็อ่านไปเรื่อยๆ (ก็ซื้อไม่ได้นี่นา T__T ไม่มีเพื่อนหรือร้านการ์ตูนให้ยืมด้วย ที่บ้านแอนตี้มากๆ)
แล้วมันก็อ่านออกเองค่ะ!
อย่างกับโดนสาปเลยแหละ! อยู่ดีๆพออ่านไปเรื่อยๆมันก็จะอ่านออกมากขึ้นเรื่อยๆ จับเซนซ์ของมันได้ ก็เลยอ่านรู้เรื่องบ้าง
 
ตอนนั้นรู้สึกแฮปปี้มากๆ เหมือนกันประสบความสำเร็จในชีวิตเลย จากคะแนนอังกฤษที่ธรรมดาก็กระเตื้องขึ้นมา คิดดูสิ ตอนนั้นควีนซ์เป็นแค่เด็กม.ต้น การทำอะไรอย่างงี้ได้เนี่ย มีความสุขสุดๆไปเลย!
นอกจากนั้นนะ การ์ตูนในเน็ตยังมีเยอะกว่าภาษาไทย ออกเร็วกว่า มีพวกเล่มพิเศษหรือไกด์บุ๊กให้อ่านด้วย เรียกได้ว่าพอยัยเพื่อนคนนั้นมันเอาซีคิดส์กับบูมมานั่งอ่านให้ควีนซ์เห็น ควีนซ์ก็แค่ปรายตามองแล้วบอกว่า
"อ๋อ ตอนนี้อ่านไปตั้งนานแล้วล่ะ"
อิอิอิ
 
ไม่เพียงแต่การ์ตูนเท่านั้น อนิเมะก็เหมือนกัน กว่าไทยจะเอาเข้ามาต้องใช้เวลาหลายปี นอกจากนี้บางเรื่องก็ไม่เอาเข้ามาด้วยซ้ำ (พวกเรื่องเสื่อมๆ อิอิ) เพราะงั้นเราดูแบบซับเอาดีกว่า! ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนเซ็นเซอร์บุหรี่หรือเหล้าด้วย (ล้อเล่นนะคะคุณกระทรวงวัฒนธรรม : P)
 
แล้วก็ การ์ตูนเรื่องนั้นที่เป็นจุดเริ่มต้นผลักดันให้ควีนซ์อ่านการ์ตูน ตอนนั้น (2007) ออกเล่ม 19 ออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่นแล้วก็แปลอังกฤษ
แต่ว่าเมื่อวานนี้ตอนควีนซ์ไปเดินมดดำที่สยาม ควีนซ์เพิ่งเห็นของไทยพิมพ์ออกมาเองค่ะ วางอยู่บนแผงหนังสือออกใหม่เลย
ไม่อยากจะเชื่อว่าของไทยเราออกช้ากว่าของญี่ปุ่นแล้วก็สแกนอังกฤษ 5 ปี =[]=!!!
 
เพราะฉะนั้น นอกจากการอ่านการ์ตูนเป็นภาษาอังกฤษจะทำให้อ่านไวกว่าของไทยแล้ว (สมัยนี้พวกจัมป์ของไทยก็ไวนะ แต่ก็สู้อังกฤษไม่ได้อยู่ดี) ยังเป็นการได้พัฒนาทักษะทางภาษาอังกฤษด้วยค่ะ นอกจากนี้สแกนอังกฤษยังใกล้เคียงกับภาษาญี่ปุ่นมากเลยนะคะ เพราะผู้เขียนจะ *(ดอกจัน) ให้เราตลอด ทำให้เราได้ความรู้ภาษาญี่ปุ่นไปด้วยในตัว ไม่เหมือนของไทยที่บางครั้งก็แข็งๆ ฝืนๆไปหน่อย

ตอนนี้สแกนอังกฤษออกมาไวกว่าrawญี่ปุ่นอีกค่ะ หรือไม่ก็ออกมาพร้อมๆกัน
แต่สแกนอังกฤษไวมากตรงที่จัมป์วางแผงทุกวันจันทร์ที่ญี่ปุ่น แต่เรามีสแกนอังกฤษอ่านกันวันพุธค่ะ! ช้ากว่าของญี่ปุ่นเพียง 2 วัน ส่วนพวกจัมป์หรือซีคิดส์จะช้ากว่าของญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 8-10 ตอน สแกนไทยในเว็ปอ่านการ์ตูนไทยน่าจะช้ากว่า 3-5 วัน (จริงๆแล้ววันพุธของเราคือวันอังคารของอเมริกา ซึ่งเป็นที่ที่คนทำสแกนอังกฤษอยู่ เพราะฉะันั้นเรียกว่าช้ากว่า 1 วัน ก็ได้ค่ะ)
 
สำหรับควีนซ์แล้ว ในหนึ่งสัปดาห์วันพุธเป็นวันที่น่าตื่นเต้นที่สุด เพราะเป็นวันที่สแกนออก! ควีนซ์จะต้องมานั่งรอเปิดเช็คสแกนตลอดเลยค่ะ รู้สึกตื่นเต้นมากๆ ไม่ต่างจากความรู้สึกเวลารอช่องเก้าการ์ตูนตอนเช้าสมัยประถมเลย (สมัยก่อนไม่มีYoutubeหรอกค่ะ =_=)
 
แต่อาจจะมีคนค้านมาว่า ที่อ่านอยู่ทุกวันพุธน่ะมันคือสปอย (Spoilers) ไม่ใช่สแกน (Scanlation) สักหน่อย
อันนี้ควีนซ์คิดว่ามันอยู่ที่ทัศนคติค่ะ ถ้าเกิดเราอ่านสแกนแล้วคิดว่ามันเป็นสปอย อาจจะเป็นเพราะเรารู้สึกว่ามันเปิดเผยเรื่องราวอะไรให้เราทราบนิดหน่อยเป็นน้ำจิ้มเล็กๆน้อยๆ ส่วนเรื่องทั้งหมดนั้นต้องรออ่านในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์หรือไม่ก็ในฉบับรวมเล่ม นั่นสิถึงจะเรียกได้ว่า "ได้อ่าน" ตอนนั้นแล้ว

แต่สำหรับควีนซ์ สแกนคือการอ่านการ์ตูนเลยค่ะ ไม่ใช่แค่สปอย
เป็นการรับรู้เนื้อเรื่องทั้งหมด ที่ต่อมาจากสัปดาห์ก่อน และจะมีต่อไปในสัปดาห์ต่อไป
ทั้งนี้ก็เพราะว่าควีนซ์ไม่คิดว่ามันเปิดเผยอะไรให้กับเราแค่นิดหน่อย แต่เป็นเหมือนการอ่านเต็มๆไปเลย เพราะพอถึงเวลาที่อ่านภาษาอังกฤษออกแล้วมันก็จะซึมซับเข้าไปเองค่ะ เดี๋ยวนี้พออ่านภาษาอังกฤษแล้วรู้สึกมันไปเองอย่างธรรมชาติจนลืมไปเลยว่ากำลังอ่านภาษาอังกฤษอยู่
 
แต่กว่าจะอ่านภาษาอังกฤษออกได้ต้องพยายามนะคะ!
ต้องไม่ขี้เกียจเปิดดิก ต้องพยายามเข้าใจความหมาย ต้องพยายามเข้าใจประโยค
ต้องไม่เหลือตรงไหนในประโยคเลยที่เราไม่เข้าใจ!
ในขั้นแรกอาจไม่จำเป็นต้องให้ถึงขั้นนี้ก็ได้ค่ะ ค่อยๆพัฒนาไปเรื่อยๆ
 
ควีนซ์ไม่เคยไปเมืองนอกมากก่อน ไม่ได้เรียนกับฝรั่ง เคยเรียนกวดวิชาบ้างเพื่อเตรียมสอบ
แต่ควีนซ์เชื่อว่าเราสามารถพัฒนาทักษะทางภาษาอังกฤษได้ด้วยตนเองค่ะ
ในวิชาภาษาศาสตร์ที่เรียนที่คณะ อาจารย์บอกว่า การไปอยู่เมืองนอกก็มีส่วนช่วยในเรื่องสำเนียงและโครงสร้าง
แต่ควีนซ์ก็เคยเห็นมาเยอะ คนไทยที่ไม่เคยไปเมืองนอก แต่สอบได้ที่หนึ่งระดับประเทศหรือได้ทุนอะไรต่างๆ ควีนซ์เชื่อว่าถ้าเราตั้งใจจริงๆแล้วก็ต้องทำได้ค่ะ

อาจารย์บอกว่าความสามารถในการเรียนรู้ภาษาของคนเราจะตกลงเรื่อยๆเมื่อแก่ตัวลง เพราะฉะนั้นต้องรีบเรียนกันตอนที่ยังไม่แก่เนี่ยแหละ!
ควีนซ์เลยตั้งใจจะเปิดบล็อกนี้มาเพื่อสอนอ่านภาษาอังกฤษผ่านมังงะและอนิเมะ (เข้าประเด็นช้ามาก =_=)
เราจะค่อยๆอ่านกันไป ดูแกรมม่าและโครงสร้าง รวมถึงศัพท์ไปทีละตอน เอาให้เข้าใจไปเลยค่ะ
ถ้ามีตอนไหนที่ไม่เข้าใจก็สามารถถามได้ หรือมีเรื่องอะไรที่อยากรู้ก็รีเควสต์มาได้เลยค่ะ!
 
ควีนซ์มั่นใจว่า ถ้าหลายๆคนสามารถอ่านการ์ตูนที่ตัวเองชอบได้เข้าใจ แล้วก็ยังเร็วกว่าคนอื่น ชีวิตก็ึคงจะมีสีสันมาก เหมือนที่ควีนซ์เองก็ได้รับแรงบันดาลใจอะไรหลายๆอย่างมาจากการ์ตูนค่ะ
 
เพราะฉะนั้น ฝากบล็อกนี้ด้วยนะคะ

ปล.เพิ่งทำธีมเสร็จเมื่อกี้นี้เอง
ธีมครั้งแรกนี้คือ... ปลาเขียว! อิอิ ดูแล้วพอจะรู้มั้ยคะว่าปลาอะไร =_=
(ใบ้ให้ว่าเป็นปลาสีส้มๆแดงๆ ไม่ใช่สีเขียว เนื้ออร่อยๆ)
สีหลักมีอยู่สามสีคือ คราม, เขียวสว่าง และก็ ครีม
ตั้งใจจะให้ดูไม่เครียดไปค่ะ ^__^
 


 

 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! มีประโยชน์จริงๆ คร้าบบบบ เห็นด้วยมีประโยชน์ (เพราะก็อ่านการ์ตูนผ่านเน็ตเหมือนกัน แต่ก็แปลแบบงงๆ ไปเยอะ เหมือนกัน 55+)
การ์ตูนกับเกมส์เป็นสิ่งที่ให้ความเพลิดเพลินกับเราในยามว่าง ซึ่งเราคิดว่าคงมีหลายๆคนอาจจะคิดว่าสิ่งเหล่านี้มันออกจะดูไร้สาระหรือเป็นสิ่งที่ไม่มีประโยชน์เลย

แต่สำหรับเราขอบอกเลยว่าเพราะ 2 อย่างนี้แหละ ทำให้เรามีความรู้ด้านภาษามากขึ้น ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น ทำให้เรามีความตั้งใจที่จะศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมมากขึ้น อย่างเช่นการเปิดดิก การอ่านสปอยที่เป็นภาษาอื่น เป็นต้น

เนื้อหาของเกมส์หรือการ์ตูนบางอันก็จะสอดแทรกความรู้ด้านต่างๆเอาไว้ด้วย ทำให้เรามีความรู้เพิ่มเติมในด้านนั้นมากขึ้น อย่างเช่น

- เกมส์ Ninja Fruit มักจะสอดแทรกความรู้ใหม่ๆเกี่ยวกับผลไม้ชนิดต่างๆไว้ทุกครั้งเมื่อเราเล่นจบเกมส์ด่านนึง

- เกมส์ Harvest Moon ได้สอดแทรกถึงวิถีการดำเนินชีวิตของชาวบ้านธรรมดาทั่วไปโดนเฉพาะชาวไร่ ได้เรียนรู้เกี๋ยวกับด้านปศุสัตว์ ด้านเกษตร และได้ศัพท์ใหม่ๆจากไอเท็มที่เราต้องไปตามเก็บในเกมโดยที่ไม่ต้องเปิดดิกเลย

เป็นต้น

เขียนมายาวมาก สรุปคือ จะเกมส์หรือการ์ตูนหรืออื่นๆก็มีประโยชน์หมดนะ XD

ปล.ถ้าไม่ว่าอะไรขออนุญาตแอดบล็อกนะคะ cry

#12 By Seii on 2012-04-28 01:43

โหววว ชอบการ์ตูนเหมือกันค่ะ ><

ขอคุณที่ไปเยี่ยมน่ะค่ะ ♥ Hot!

#11 By WATASHIWA on 2012-04-27 16:27

ขอบคุณสำหรับเนื้อหานะครับbig smile

แต่ในบ้านแทบจะไม่มีมังงะอ่านเลยครับ

#10 By Hokura on 2012-04-27 08:57

ชื่อ ควีนซ์..

เป็นฝรั่งเหรอ ?

ฝ-รั่-ง-ฝ-รั่-ง

^o^

#9 By GotACurvedSword on 2012-04-26 22:15

ใครบอกว่าอ่านการ์ตูนแล้วไม่ได้อะไร ขอเถียงขาดใจเลยค่ะ >< (อย่างน้อยก็มีคุณควีนซ์มาช่วยนั่งยันนอนยัน อิอิ)
จะว่าไป การที่เราแอดดิคอนิเมะหรือมังงะมากๆ จนอดทนรอสนพ.ไทยดองไม่ไหว ทำให้เราได้ฝึกภาษาอังกฤษมากๆ เลย
หลังจากที่เราโตแล้ว ครอบครัวเราก็แอบๆ แอนตี้หนังสือการ์ตูนเหมือนกันค่ะ พวกท่านบอกว่ามันค่อนข้างสิ้นเปลืองเงิน (=w= ซึ่งไม่เป็นไร....ตอนนี้เรามี scanlation มากมายให้เลือกสรร confused smile

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณควินซ์

#8 By Fahsai on 2012-04-26 20:24

ยินดีที่ได้รู้จักค่า ทำบล็อคสวยจังเลยยยยยยยยยย
นั่นปลาแซลมอนรึเปล่าคะ หรือเราตาฝาดเพราะหิว ฮ่าๆๆๆ

ตอบคำถามจากที่ถามในบล็อคเรานะคะ
Panty and Stocking With Garterbelt เป็นอนิเมะของญี่ปุ่นค่ะ ภาคแรกจบไปแล้ว แต่ต้องดูในเว็บ sub eng เอานะคะ

เนื้อเรื่องมันเรทบ้างอะไรบ้าง ก็คิดว่าคงไม่ได้เข้าไทยอ่ะค่ะ sad smile

#7 By iyochang on 2012-04-26 17:31

ขอบคุณค่าาา ที่แนะนำที่ดีๆ เป็นแฟนการ์ตูนเหมือนกันค่ะ :D

#6 By J a s M i n e on 2012-04-26 17:18

ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมก็ชอบการ์ตูน big smile

#5 By AdmonToom on 2012-04-24 19:36

*-* ปลาแซลม่อนนี่เอง
ลืมไปได้ไงนี่ ออกจะอร่อย -..- big smile big smile

#4 By GOD on 2012-04-24 19:26

ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ ^^
แอดเฟฟแล้วนะครับ หุหุ


ปล. แล้วมันคือปลาอะไรกันเอ่ย *-* +

#3 By GOD on 2012-04-23 21:28

ปลาอะไรไม่แน่ใจ แต่น่ากินอ่ะ//
ขอโทษค่ะ หิวมากไปนิดนึงsad smile

มาปูเสื่อ รออ่านการ์ตูนค่ะ

#2 By แก่งคอย on 2012-04-23 20:45

ธีมสวยดีครับ

แล้วก็อ่านแล้ว ท่านเป็นคนพยายามจริงๆ
ผมเริ่มจะอ่านอังกฤษบ้าง เฉพาะเรื่องที่รอไทยไม่ไหวจริงๆ
แถมอ่านผ่านๆ เอาเข้าใจก็พอ
ขี้เกียจเปิดดิค เลยอ่านเข้าใจมั่งไม่เข้าใจมั่ง
/ขี้เกียจจริงๆ เรา/

ยินดีต้อนรับนะครับ
ขอให้มีความสุขกับการเขียนบล็อค ^^


ปล. ปลาคาร์พรึเปล่า?

#1 By GOD on 2012-04-23 20:16